woensdag 29 april 2015

Acceptatie

Vandaag zat ik op stage toen ik op de radio een bepaald liedje hoorde. Ik kreeg meteen herinneringen naar een bepaald moment. Officieel post ik op woensdag nooit artikelen maar ik wil dit toch even met jullie delen, puur omdat het gisteren een speciale dag was. Ik had iets te weinig tijd om het artikel gisteren al te plaatsen dus doe ik het vandaag.

Ik denk dat iedereen het wel herkent in zijn/haar leven. Je ontmoet iemand waar je je echt aan hecht. Er zijn mensen die dit artikel lezen en precies weten welke kant ik op wil, maar voor de mensen die mij pas net volgen of niet goed kennen zal ik het even kort uitleggen. 

De afgelopen drie jaar, waren jaren waarin ik het soms best lastig heb gehad. Naast het overlijden van mijn opa en twee kennissen, wat natuurlijk al zwaar is, heb ik ook nog eens een rot tijd achter de rug terwijl ik iemand heb ontmoet. We ontmoeten zoveel mensen in het leven dacht ik toen, maar nog nooit heb ik iemand ontmoet waar ik echt stapel dol op was. Het rottige was alleen dat ik me voelde als een soort jojo. Het ene moment was ik enorm gelukkig en het andere moment was ik gebroken. Dit jojo effect heeft mij heel veel pijn gedaan. Ik had het gevoel alsof ik het ene moment geliefd werd en het andere moment gehaat. Misschien heeft diegene het nooit zo bedoeld, ik spreek hem momenteel niet meer maar ik denk dat als die gene dit leest, wat waarschijnlijk niet gaat gebeuren, diegene inmiddels weet hoeveel pijn het mij heeft gedaan. Misschien komt het omdat ik een meisje ben, omdat ik me aanstel of omdat ik zo ben, maar het is nu eenmaal zo.

Het is zo moeilijk om na 3 jaar dagelijks contact ineens het contact op te moeten geven omdat je 1) het wederzijds niet meer lekker loopt en 2) je zelf zo gebroken bent dat je, jezelf eigenlijk niet meer snapt. Ik vind het na drie jaar nog steeds lastig om te accepteren wat voor een diepe slagen de afgelopen drie jaren met mij hebben gedaan. Het is heel moeilijk als iemand waar je eigenlijk dol op bent het je het gevoel geeft alsof je een aanhangsel bent...  

Ik denk dat ik na 3 jaar eindelijk mijn rust heb gevonden en alles heb leren accepeteren.

-xxx-

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Wat leuk dat je een reactie achterlaat, lief! ♥
Mijn reacties modereer ik zelf. Het kan soms dus even duren voordat je je reactie online ziet staan.